را از امير آن ناحيه كه حسين صوفى نام داشت گرفت . يورشها آغاز مىشود لشگركشىهاى او به خراسان و يورش‌هاى او كه به يورشهاى سه ساله ، پنجساله و هفت ساله معروف است از اين پس آغاز مىشود . در طى اين حملات او به نواحى ماوراء النهر تسلط يافت و از مرز خراسان گذشت . ملك غياث الدين كرت را كه با خاندان او دوستى داشت مطيع و تحت الحمايه خود ساخت و سرانجام او و پسر و برادرش را در سمرقند ، به تلافى شورشى كه مردم هرات در سال 785 بر عليه گماشتگان وى كرده بودند ، كشت . در اين شورش ، ميرانشاه پسر تيمور از سرهاى مردم هرات كله‌مناره‌ها ساخت . بار ديگر به ايران آمد و تا حدود سند را به تصرف خود درآورد و به سمرقند بازگشت سپس به مازندران و گرگان تاخت . در جريان يورش سه ساله خود در سال 788 از جيحون گذشت و خرابيهاى فراوان ببار آورد . آذربايجان و لرستان و گرجستان و شيروان در آسياى صغير را فتح كرده و تا ارزنجان پيش رفت . به اصفهان رفت و شورش مردم اصفهان را با سفاكى تمام سركوب كرد و در قتل عام هول‌انگيزى هفتاد هزار نفر از مردم اصفهان را كشت و از سرهاى آنها مناره‌ها ساخت . از اصفهان به شيراز آمد و شاهزادگان آل مظفر و فرمانروايان كرمان و يزد و اتابكان لرستان و اميران لارستان بحضورش آمدند و خطبه پادشاهى بنامش خواندند . در اين هنگام مردم خوارزم با پيوستن به توقتمش خان دشت قبچاق بر تيمور شوريدند . او اين شورش را نيز سركوب كرده و در سال 790 به خوارزم رفت و پايتخت آن را چنان ويران ساخت كه در سراسر آن ديوارى كه در سايه آن كسى بياسايد نماند و بر ساحت ويران آن جو كاشت ! در رمضان سال 794 با حركت بسوى ايران براى خواباندن طغيان‌هائى كه بر عليه او برخاسته بود ، دوره‌ى جنگهاى پنجساله را آغاز كرد . ابتدا به گرگان و مازندران و سپس به شيراز حركت كرد . در نبردى نابرابر از حيث تعداد قوا با " شاه